Het kan nog net

Mij is er altijd gezegd dat je heel januari nieuwjaar mag wensen. Het kan dus nog net. Ik heb nog een half uurtje de tijd. 

Voor iedereen dus een heel voorspoedig 2019. En vooral een jaar in goede gezondheid. 

Hier zijn mijn zelfgemaakte kaarten die ik dit jaar verstuurde. Gelukkig zijn deze al een hele poos de deur uit. 

Ik maakte de achtergronden met de scheerschuimtechniek. Ik gebruikte geen verf, maar spatte wat Ecoline inkt in het schuim. De tekst is een stempel, en ik kleurde deze in met een stift.

Zelf was ik niet zo wild van de kaarten, maar ik kreeg veel lof van iedereen. Dus blijkbaar waren ze dan toch zo slecht niet. 

En beloofd, mijn volgend berichtje zal niet zo lang op zich laten wachten, want ik ben met van alles bezig....

Groetjes en tot later,

Jeanine

Sumi na gashi

Sumi na gashi is Japans marmeren. Ontstaan in Japan, 13e, 14e eeuw. De Chinezen hebben het verbeterd en via Spanje kwam het Europa binnen. 

Dit is een uiterst secuur werkje. Het marmeren gebeurt met inkt op water. De kringen worden gevormd door een uitdrijfmiddel, vb: ossengal.

De inkt wordt gemaakt met een sumi stick in een suzuri. Maar tegenwoordig kan je dat ook kopen in flesjes. Klik zeker op de links om de afbeeldingen te zien van deze prachtige dingen. 

Er worden veel eisen gesteld aan de waterbakken en de samenstelling en temperatuur van het water. Verder heb je nog Japanse penselen of goede aquarelpenselen nodig. 

Het kan enkel op zeer dun papier. Japans papier (zeer duur). Maar kan ook op Chinees papier. Ander papier kan ook, maar het moet dus zeer dun zijn, met weinig verlijming en open van structuur. Vb: moerbei of dun aquarelpapier.

Het was leuk om te doen. En het is mij toch gelukt om enkele (naar mijn normen) redelijk mooie exemplaren te maken. 

De week nadien mochten we proberen met kleurinkten. Dat was pas echt uitproberen. Wetende dat je rustig moet ademhalen bij dit werkje, dat er niet tegen de tafel mag gestoten worden, dat je om de haverklap vers (op temperatatuur) water in je bakken moet doen. Dat het water in de bakken stil moet staan. Dat je voor elke kleur inkt een ander penseel moet gebruiken. Dat je een apart penseel nodig hebt voor de ossengal. Dat je een haar uit je hoofd moet trekken om met de haarwortel tekeningen te trekken in de inktcirkels... En toch is het bij iedereen gelukt. Was echt een uitdaging en weer iets dat ik kan en ken.

Hier in mijn Picasa album kunnen jullie al mijn velletjes gaan bekijken.

En nu denken jullie natuurlijk, wat kan je met die velletjes papier aanvangen? Wel, je kan ze gebruiken bij het maken van een boek(je). Als voorblad tussen de kaft en het boek(je), schutblad noemt zoiets. Ik zie al kleine boekjes van handgeschept papier voor mij in Japanse binding met zo een mooi tussenvelletje. 

Nieuwe boekjes

Ik heb vorige week weer heel wat nieuwe boekjes gemaakt van mijn zelfgeschept papier. Ze zijn allemaal genaaid met de Koptische binding.

Het linkse stapeltje heb ik bekleed met verschillende stofjes. 

Het rechtse stapeltje is bekleed met zelfgemaakt marmerpapier. 

Deze twee stapeltjes zijn met gewone mooie papiertjes die ik graag zag.










Hier de binnenkanten van een paar boekjes met papier waar bloemblaadjes in geschept zijn.

Momenteel ben ik bezig met enkele kleine boekjes te maken in andere bindingen. Deze laat ik zien in een volgend berichtje.