Een lavendelkrans met echte lavendel uit de Provence.
Mijn dochter ging een weekje naar naar Digne les Bains. Ze wou nog eens de kindjes terug zien uit het gezin waar ze vroeger als aupair meisje was. Een paar jaar na elkaar ging ze als student naar daar tijdens de vakantie om haar Frans wat bij te schaven.
De papa uit het gezin kweekt graan en lavendel. Vandaar dat ik haar vroeg om mij een boeketje mee te brengen om een krans van te maken.
Niet dat je hier aan geen lavendel kan geraken, maar lavendel van daar is veel specialer. We zijn haar destijds daar bij die familie gaan bezoeken en we hebben daar mooie herinneringen aan overgehouden. Vier jaar geleden kwamen ze samen met de kindjes een paar dagen bij ons logeren. Het zijn heel fijne mensen.

Maar hoe begin je nu aan zo een krans... Ik vreesde dat ik niet genoeg lavendel had... Was bang om de boel te verprutsen enz...
Ik heb dus een hulplijn ingeroepen...
Ik heb een mailtje gestuurd naar mijn juf van de bloemschiklessen met de vraag hoe zij dit zou aanpakken...
En de lieve juf gaf mij inderdaad goede raad. Bedankt juf Alice! Zonder jouw hulp was het mij zeker niet zo goed gelukt.
Ze gaf mij de raad van te werken op een frame van ijzerdraad. Manlief heeft die vlug voor mij samengeknutselt.

Na veel bloemetjes op de tafel en op de grond en ik bijna dronken van de lavendelgeur is de krans toch mooi geworden.
's Anderendaags vlug naar de winkel gereden om lint te gaan kopen. En nu hangt hij mooi te pronken in de keuken. Een kruidenfeston die ik jaren geleden maakte moest plaats ruimen...
Ik ben heel blij met mijn krans!!!
En dit wil ik jullie ook nog even tonen: ze had voor zichzelf ook iets mee...
Mooi hé. Die vind je daar na een hevige regenbui of onweer.
Ze vond ze tijdens een wandeling op weg naar deze top.
Mijn dochter ging een weekje naar naar Digne les Bains. Ze wou nog eens de kindjes terug zien uit het gezin waar ze vroeger als aupair meisje was. Een paar jaar na elkaar ging ze als student naar daar tijdens de vakantie om haar Frans wat bij te schaven.
De papa uit het gezin kweekt graan en lavendel. Vandaar dat ik haar vroeg om mij een boeketje mee te brengen om een krans van te maken.
Niet dat je hier aan geen lavendel kan geraken, maar lavendel van daar is veel specialer. We zijn haar destijds daar bij die familie gaan bezoeken en we hebben daar mooie herinneringen aan overgehouden. Vier jaar geleden kwamen ze samen met de kindjes een paar dagen bij ons logeren. Het zijn heel fijne mensen.
Maar hoe begin je nu aan zo een krans... Ik vreesde dat ik niet genoeg lavendel had... Was bang om de boel te verprutsen enz...
Ik heb dus een hulplijn ingeroepen...
Ik heb een mailtje gestuurd naar mijn juf van de bloemschiklessen met de vraag hoe zij dit zou aanpakken...
En de lieve juf gaf mij inderdaad goede raad. Bedankt juf Alice! Zonder jouw hulp was het mij zeker niet zo goed gelukt.
Ze gaf mij de raad van te werken op een frame van ijzerdraad. Manlief heeft die vlug voor mij samengeknutselt.
Na veel bloemetjes op de tafel en op de grond en ik bijna dronken van de lavendelgeur is de krans toch mooi geworden.
's Anderendaags vlug naar de winkel gereden om lint te gaan kopen. En nu hangt hij mooi te pronken in de keuken. Een kruidenfeston die ik jaren geleden maakte moest plaats ruimen...
Ik ben heel blij met mijn krans!!!
En dit wil ik jullie ook nog even tonen: ze had voor zichzelf ook iets mee...
Mooi hé. Die vind je daar na een hevige regenbui of onweer.
Ze vond ze tijdens een wandeling op weg naar deze top.
En mijn volgende berichtje gaat over papier... Het is er eindelijk nog eens van gekomen.. Ik heb papier geschept!

